مجله طنز گل آقا

من/گل آقا/کودکی....!

تا نباشی،جای خالیت احساس نمیشه

امروز ،9سال از اونروز میگذره

از اون روزی که برای اولین بار خوندمت

نمیدونم چی شد دلم خواست بنویسم

برای تو بنویسم،تویی که جهت دهنده تمام افکار من بودی

چه تو بچگیام ،چه نوجوونی و چه حالا که میگن بزرگ شدی!

دلم تنگ شده

برای روزهای قشنگی که کنارم بودی،شاد بودم از بودنت،از حضور پررنگت تو زندگیم

هر هفته انتظار میکشیدم برای دوباره خوندنت

اما امروز نیستی

نیستی تا بگی از همه دردا و غمهایی که هیچ وقت باهاشون آشنا نبودم

اما تو بهم فهموندیشون

حالا که این همه روز گذشته،حالا که به قول بقیه من شدم یه آدم بزرگ ،بیشتر دلتنگتم،بیشتر جای خالیت و حس میکنم

حتی وقتایی که نمیتونم به زبون بیارم این خلا و ...

نبودنت سخته،درد داره

من خوندمت،هم سن و سالهای من خوندنت اما بچه های امروز چی؟

چطوری میتونن بزرگ شن؟ چطوری بدون تو میشه بزرگ شد؟چطوری بدون تو؟

نمیتونم درک کنم! غلو نیست،تبلیغ هم نیست.

الان که برمیگردم به اون روزا نمی فهمم اگه تو نبودی من،اندیشه من،ذهن من چطور رشد میکرد؟


راست میگن،

تا نباشی جای خالیت احساس نمیشه...


+ نوشته شده در  جمعه بیست و یکم مرداد 1390ساعت 22:13  توسط نیلوفر  | 

مطالب قدیمی‌تر